Yazar: admin

İtalya’yı İspanya’ya bağlayan Roma eyaleti Narbo- nensis’e İÖ 121’de katıldı. Daha sonra Roma İmparatorluğu’nun parçalanmasıyla 5. yüzyılda Vizigotların istilasına uğradı. Bölgenin bir bölümü Franklarca 6. yüzyılda fethedildi. Arapların denetimindeki kıyı şeridi Septimania ise Frank egemenliğine ancak 759’da girdi ve Karolenjlerin yöneti­minde Akitanya’mn korunması amacıyla bir sınır bölgesine dönüştürüldü. Toulouse do­laylarındaki toprakların (Toulousain) 924’te bu sınır bölgesiyle birleştirilmesinden sonra Toulouse Kontluğu ortaya çıktı.

12. yüzyıl ortalarından sonra Maniciliğin bir kolu” olan Katharosçular Languedoc halkı ve soyluları arasında yaygın bir destek buldu. Özellikle Albi kenti çevresinde güçlü olan Katharosçular bazen Albi heretikleri olarak da anılıyordu. Papa III. Innocentius heretiklikle suçlanan bu harekete karşı bir haçlı seferi başlattı. Bunun sonucunda Fransa’nın kuzeyinden gelen bir ordu 1209’da Languedoc’u istila etti. Bu istilayı izleyen ve 13. yüzyıl ortasına değin süren savaşlar, Languedoc’un siyasal bağımsızlı­ğının sona ermesiyle noktalandı. Toulouse Kontluğu’nun doğu kesimi 1229’da Fransa tahtına bağlanarak Carcassonne ve Beaucai- re adlarıyla iki yargı bölgesine (senechaus- see) ayrıldı. Öteki toprakları elinde tutan Kont VII. Raimond (hd 1222-49), kızı ve vârisi Jeanne’ın Kral IX. Louis’nin kardeşi Poitiers’li Alphonse’la evlenmesine rıza gösterdi. Alphonse ile Jeanne’ın vâris bı­rakmadan ölmeleri üzerine, Languedoc’un geri kalan kesimi de Fransa tahtının mülkle­ri arasına katıldı. 15. yüzyılda bir valilik (gouvernement) olarak düzenlenen Languedoc, 16. yüzyıl­dan sonra Montpellier ve Toulouse mali yönetim birimlerine (gâneralite) ayrıldı. Bölgenin yerel ayrıcalıklarını korumasını sağlayan kurumlardan Languedoc Meclisi, Yüz Yıl Savaşları (1337-1453) sırasında Fransa’nın güneyinde vergi koyma yetkisiy­le önemli bir güç elde etti ve Fransız Devrimi’ne değin işlevini sürdürdü. Öte yandan 1443’te kurulan Toulouse Parle- menfı (Yüksek Mahkeme) Paris Parle- ment’mdan sonra en etkili yargı mercii oldu. Languedoc 16. yüzyılda Fransız Protestan hareketinin bir merkezi durumuna geldi. Hükümetin bu yörede Katolikliği zorla benimsetme girişimi 18. yüzyıl başlarında Protestan Camisard’lann önderliğindeki köylü ayaklanmasına yol açtı. Fransız Dev- rimi’yle birlikte kendine özgü kurumlan yitiren Languedoc illere (departement) aynldı.

Bu yıl üniversite hayali kuran değerli adaylar için Gazi Üniversitesi taban puanları 2017 2016 tablosu ile birlikte yine tercihlerde birebir yardımcı olacak ve puandan daha kritik öneme sahip olduğunu düşündüğümüz Gazi Üniversitesi Başarı Sıralaması 2017 2016 verileri de yine aşağıdaki Gazi Üniversitesi puanları tablosunda görebilirsiniz. Üniversite tercihleri her yıl olduğu gibi bu sene de erken tarihlerde başlayacak ve eylül ayı gelmeden her adayın kesin kayıt hakkı kazandığı okul belirlenmiş olacaktır. Bu sayede ek yerleştirme için de yeterli süre kalacak yine ek kayıt kontenjanları sonrası yerleşen adaylar da derslerden geri kalmamış olacaktır.

Gazi Üniversitesi Ankara’da yer alan köklü ve kaliteli bir öğretim yuvasıdır. Birçok üniversiteye göre Gazi Üniversitesi taban puanları da bir hayli yüksektir.

Gazi Üniversitesi Taban Puanları ve Başarı Sıralamaları 2017

Gazi Üniversitesi Başarı Sıralaması ve Taban Puanları Hakkında Düşüncelerinizi Paylaşabilirsiniz.

Koç Katımı Nedir, koyunlar ve koç katımı mevsimi hakkında bilgi.

Koç katımı, Anadolu’da damızlık koçların koyunların arasına katılması ve bu sırada yapılan törenlere verilen ad.

Yörelere göre değişik adlarla anılır. İklim koşullarına bağlı olduğu için her yerde aynı döneme rastlamaz. Kışı uzun süren Doğu Anadolu’da daha geç, Batı Anadolu’da daha erken yapılır. Ama ekim ortası ile kasım ortası arasındaki dönem dışında koç katımı görülmez. Bu tarihleri koyunun ge­belik döneminin beş ay (150 gün) sürmesi belirler; kuzuların doğumunun, odaklarda­ki karın ve buzun kalktığı, çayır çimenin yeşermeye başladığı günlere rastlamasına çalışılır. Koç katımı günlerini köylerdeki eski çobanlarla, deneyimli ihtiyarlar saptar.

Gündönümünde (21 Haziran) bir köyün bütün koçlan sürüden ayrılıp ayn bir otlak­ta koç çobanının gütmesine verilir. Sürüler­de ortalama 25-30 koyun için bir koç beslenir. Koç katımında çobanlar koyun sürülerini köyün harman yerine ya da uygun bir alana getirirler. Sürüsü ya da koçu olsun olmasın, herkes alanda yer alır. İmam ya da köyün yaşlılanndan birinin dua okumasın­dan sonra, çeşitli renklerle boyanmış, boy­nuzları süslenmiş koçlar sürüye salınır. Son­ra herkesin birlikte getirdiği yiyecekler topluca yenir. Kesilmiş olan kurban etinden ziyafet verilir. Yoksul çocuklara para dağı­tılır ve akşama kadar türküler söylenip halaylar çekilir.

Koç katımı ve bu nedenle düzenlenen şenlikler, hayvancılığın büyük önem taşıdığı eski dönemlerden kalma birçok köklü inanç ve geleneği de günümüze değin getirmiştir.

Fransız tipi yerel yönetim sistemi. Avrupa, Asya ve Afrika’nın birçok ülkesinde geçerli olan Fransız tipi yerel yönetim sisteminin temelleri Fransız Devrimi’ne ve Napoleon dönemine dayanır. Napoleon’un geliştirdi­ği merkeziyetçi yapı içinde bucaklar ya da belediyeler (communes) merkezî hüküme­tin yerel birimleriydi. Bucak tanımı, küçük köylerden büyük kentlere kadar her boyda belediye birimini içine alıyordu. Fransız sisteminin iki kademeli bir yetki dağılımı vardı. Her bucakta seçimle belirlenen bir meclis ve meclisin kendi üyeleri arasından seçtiği bir belediye başkanı bulunurdu. Belediye başkanı, ayrıca istatistiksel ve öteki gerekli bilgilerin toplanması, doğum, ölüm ve evliliklerin kaydı, askerlik yüküm­lüleri listelerinin hazırlanması, yasaların yürürlüğü konması ve ulusal polis gücünün bir parçası olan belediye polis gücünün denetlenmesi gibi konularda merkezî hükü­metin temsilcisi işlevini yüklenirdi. Fransa’ mn birinci yönetsel bolünüm kademesi olan illerin (departement) başında da merkezî hükümet tarafından atanan ve ona karşı sorumlu olan vali (prefet) ile seçimle belir­lenen bir il meclisi vardı. Vah ve belediye başkanı yürütme, meclisler ise görüşme ve yasama organlarıydı. Merkezî hükümete ilişkin görevlerde tüm bakanlıkların temsil­cisi konumundaki vali, hiyerarşik bakımdan belediye başkanının üstündeydi. Belediyeye ilişkin görevlerde ise belediye başkanı vali­nin vesayeti altındaydı. Valinin, belediye meclisinin ve başkanının görevini askıya alma yetkisi vardı (görevden alma içişleri bakanının yetkisi içindeydi).